ปาฏิหารย์ที่รอคอย

เคยแอบมองเธออย่างนั้น เคยเก็บไปฝันเดียวดาย
เคยโกรธดวงดาวแสนไกลที่ไม่ดลใจเธอเลยสักครา
รู้ว่าเป็นเพียงแค่ฝัน รู้ว่าตัวฉันเป็นใคร
ก็รู้แต่ไม่อาจห้ามใจ ก็ยังฝันไกลหวังไปเลื่อนลอย

เผื่อจะมีสักคืน เผื่อจะมีสักวันที่มีปาฏิหารย์ช่วยทำให้ฝันจริงขึ้นมา
ได้เป็นคนรักเธอ ได้เป็นคนพิเศษในสายตา
แม้ตื่นมาทุกอย่างจะหายและกลับไปเหมือนวันเก่า

ยอมหากจะต้องผิดหวัง ยอมกลับไปเหงาดังเดิม
และยอมถูกความจริงซ้ำเติม แลกกับคืนหนึ่งให้ใจนอนฝันดี

เผื่อจะมีสักคืน เผื่อจะมีสักวันที่มีปาฏิหารย์ช่วยทำให้ฝันจริงขึ้นมา
ได้เป็นคนรักเธอ ได้เป็นคนพิเศษในสายตา
แม้ตื่นมาทุกอย่างจะหายและกลับไปเหมือนวันนั้น

ยอมหากจะต้องผิดหวัง ยอมกลับไปเหงาดังเดิม
และยอมถูกความจริงซ้ำเติม แลกกับคืนหนึ่งที่เป็นคนรักเธอ

20 มิถุนายน 2551

วันนี้พันธมิตรเคลื่อนพลไปหน้าทำเนียบ..เอ๊ะแล้วเกี่ยวอะไรกับที่ฉันกำลังคิดถึงเธอนี่  

วันนี้ได้ไปนั่งกินกาแฟที่ร้านต้นข้าว จ.สระแก้ว..ชื่อร้านเก๋ไก๋ที่เดียว..

ระหว่างที่กำลังดื่มด่ำกับรสชาติของมอคค่าเย็น สายตาก็อิ่มเอมไปกับรูปถ่ายที่แปะอยู่เต็ม

ฝาผนัง..ซึ่งมันคือรูปถ่ายที่นำมาทำเป็นโปสการ์ด หรือที่เรียกว่า โปสการ์ดมือ ..

มันเหมือนกับที่ฉันเคยบอกธอ ว่าฉันอยากเปิดร้านขายกาแฟ แล้วทำโฟสการ์ดขาย 

แต่เจ้าของร้านต้นข้าว กลับทำในสิ่งที่ฉันฝัน

ซึ่งมันเหมือนกับความฝันมันมีภาพให้เห็นถึงต้นแบบ

ฉันชอบภาพถ่ายทุกๆใบ ฉันเพิ่งรู้ว่า ภาพที่มันมีความรู้สึก มีจิตวิญญาณ มีอารมณ์ของรูป มันเป็นยังไง..

สุดท้ายฉันก็ได้นั่งมองรูป

แล้วก็คิดถึงเธอ นี่ถ้าเธอได้มาเห็น เธอจะต้องชอบ.

หัวใจมนอิ่มเอม อย่างบอกไม่ถูก..วันนี้เลยหอบเอาความคิดถึงทั้งหมดมาให้เธอ..

ไม่รู้จะบอกยังไงดี..ไม่รู้ว่าถ้าได้เจอ จะบอกเธอยังไง

จะพูดอะไรกับเธอ  หรือถ้านั่งมองหน้าอย่างเดียว เธอคงรำคาญ และหาว่าฉันเป็นโรคจิต หรือป่าว

รู้แต่ว่า ความคิดถึงเธอ มันท้วมหัวใจ จัง

"วันก่อนเพื่อนส่งFW mail  เกี่ยวกับการทายนิสัยมาให้

ปรากฎว่าผลออกมาเป็นแบบนี้..สงสัยจะจริงแฮะ"

ก็แค่โสด..มันผิดตรงไหนกัน

ก็แค่มีความสุข..กับชีวิต..แบบนี้..มันผิดหรือไงนะ

If you ever want something badly,

let it go,

if it comes back to you,

then it's yours forever,

if it doesn't ,

then it was never yours to begin with

.....

แค่ได้คิดถึงเธอ..ฉันก็ยิ้มได้

ฉันชอบ..เสียงหัวเราะเธอ..

ฉับชอบ..รอยยิ้มเธอ..

ฉันชอบ..ท่าทางกวนๆของเธอ..

ฉันชอบ..เธอ..ทั้งหมดที่เป็น..

..

ฉันชอบ..แอบมองรอยยิ้มเธอ

ฉันชอบ..แอบฟังเสียงเธอ

ฉับชอบ..แอบสบตาเธอ

ฉัน..แอบ..ชอบ..เธอ

หาดพะยูน...

เป็นหาดแรก..ตั้งมาทำงานที่ระยองแล้วมีโอกาสได้เห็นทะเล

ระหว่างรอเวลา..

ฉันก็แอบไปนั่งฟังเพลงเงียบๆ..แล้วคิดถึงเธอ..

ทะเลสวยดี..คนยังไม่เยอะเหมือนบางแสน หรือ พัทยา ทั้งที่เป็นวันหยุด

แต่เสียดายจัง..ที่อยู่คนเดียว

ฉันไม่รู้หรอกว่าเธอเป็นไงบ้าง...แต่ฉันก็คิดถึงเธอ..

ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ที่ไหน..กำลังทำอะไร..แต่ฉันก็คิดถึงเธอ..

ฉันไม่รู้ว่าเธอกำลังคิดถึงใคร..แต่ฉันกำลังคิดถึงเธอ..

ฉันไม่รู้ว่า..

ต้องใช้เวลาอีกนานแค่ไหน..

ถึงจะก้าวผ่านเข้าไปสู่โลกของเธอได้..

ฉันไม่รู้ว่า

ระยะทางอีกไกลแค่ไหน..

ที่จะก้าวถึงหัวใจเธอได้..

ฉันรู้แค่ว่า

ฉันคิดถึงเธอที่สุด..

ฉันรู้แค่ว่า..

หัวใจฉันต้องการเธอ..เป็นที่สุด

เธอชวนไปดูดาว..เธอบอกว่าดาวสวย..

ฉัน..ก็ว่าสวย..ฉันชอบจันทร์..

เธอแหงนดูแต่ดาว..ฉันแหงนดูจันทร์

เธอวิ่งคว้าดาว..ฉันไล่ตามพระจันทร์

เธอมีดาวเป็นแรงฝัน..ฉันมีจันทร์เป็นแรงใจ..

เธอบอกดาวอยู่บนฟ้ากว้างใหญ่..ฉันว่าจันทร์สว่างไสวสีนวลชวนมอง

เธอดูดาวไปไม่มองฉัน..ฉันดูจันทร์ไปไม่มองเธอ

เธอบอกไม่เป็นไร..เอาหลังพิงกัน..ฉันดูจันทร์..เธอดูดาว

แต่เธอลืมไป..วันใดที่จันทร์สว่างไสว

ฟ้ากว้างใหญ่..จะไม่มีดาว

(แต่วันไหนเธอยอมดูจันทร์..ฉันก็จะจับมือเธอนั่งนับดาว)

แด่..เพื่อนฉัน..ผู้หลงรักแฟนชาวบ้าน

บางครั้งบางอารมณ์ แค่ได้นั่งเงียบๆ

ฟังเพลงเพราะๆ..ความสุขก็เกิดขึ้นแล้วละ

แค่ได้คิดถึง..หัวใจมันก็พองโต.

รอยยิ้มมันก็บังเกิด..

ไม่จำเป็นต้องมีคำพูดใดๆ..แต่หัวใจกลับอิ่มเอม

ไม่ใช่ก็ได้

ไม่ได้ขอฟ้าได้โปรดหาใครซักคน
หรือเหงา จึงคิดไปรักใคร
ไม่ได้เพียงขาดความอบอุ่น
หรือแค่อ่อนไหว
ไม่ใช่จะมีใครเพราะใกล้กัน

แต่เธอรู้ไหมตั้งแต่ฉันได้พบเธอ
เพียงเจอไม่ถึงกับทุกวัน
เหมือนได้เจอกับคนพิเศษแสนสำคัญ
เป็นคนที่ฉัยจะยอมให้ใจ

*ไม่ใช่แค่ใครซักคน
ไม่ใช่แค่ใครก็ได้
มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ตรงหัวใจ…คือเธอ

อยากให้รู้นะ ถ้าหากฉันไม่พบเธอ
ใจคงไม่คิดจะคบใคร
ฉันพอใจอยู่แล้วทุกอย่าง
ไม่เดียวดาย จนมาวันนี้มาเจอกับเธอ

*

บอกเธอแบบนั้นให้มั่นใจ
ว่าฉันทำอะไร ฉันคิดก่อน
ถ้าบอกเธอว่ารัก ให้เธอเชื่อใจ
ฉันหมายความอย่างนั้น..แน่นอน

สายลมอ่อนๆ เป็นสัญญลักษณ์ของการเปลี่ยนฤดู

เสียงจั๊กจั่น กระแทกใจฉันเหลือเกิน

จนทำให้ลืมว่าอยู่ที่ระเบียงคอนโด กลางกรุง

นี่ถ้าไม่หันไปเห็น น้องนกยูกที่ว่ายเวียนในอ่างเล็กๆที่ฉันบรรจงตกแต่งนักหนาแล้วละก้อ

คงคิดว่าตัวเอง อยู่ที่ระเบียง รีสอร์ทกลางขุนเขาที่ไหนแห่งเป็นแน่

บางที่ความสุข มันก็รายล้อมอยู่รอบตัวจริงๆ นะ

แม้แต่จะเป็นสิ่งเล็กน้อย แต่มันก็เป็นความรู้สึกดีๆเกิดขึ้นได้เสมอ

.........

ฤดูร้อนก็ใกล้เข้ามา แต่ฤดูเหงามันช่างอยู่ยั้งยืนยงซะจริงๆ

พอเหงาๆ ก็มานั่งฟังเพลงเก่า..คิดว่าอารมณ์นี้ ก็คงต้องเพลงนี้เลย

ฤดูที่ฉันเหงา...ฤดูที่ฉันเฝ้าคิดถึงเธอ..

ในชีวิตจะมีหนึ่งฤดู ทำให้ฉันนั้นรู้สึกคิดถึงคนหนึ่งคน
เธอคนนั้น เราพบกันและต้องไกลในวันที่ฝนพรำเช่นวันนี้

ฝนตก ยิ่งนึกถึงทีไรก็ยิ่งชุ่มฉ่ำอุ่นในหัวใจ
แม้ว่าคืนนี้อากาศจะหนาวสักเท่าไร
ก็ขอฝากลมฝนช่วยเป็นสื่อให้เธอรู้

ว่าฉันคิดถึงและยิ่งคิดถึง
ในคืนที่ฝนโปรยเราอยู่ด้วยกันตรงนี้
ฉันเหงาเธอรู้ไหม ฉันหนาวจนแทบขาดใจ
ไม่มีอ้อมกอดจากเธอที่รู้ใจรอคอยเธอกลับมาหา
เฝ้ารอจนฝนซา สุดท้ายก็ว่างเปล่า

ยังจดจำทุกสิ่งที่สวยงามทุกความรู้สึกก่อนนั้นที่ใกล้กัน
ในวันนี้ ยังเฝ้ารออยู่ที่เดิมในคืนที่ฝนพรำไม่ไปไหน

ฝนตก ยิ่งนึกถึงทีไรก็ยิ่งชุ่มฉ่ำอุ่นในหัวใจ
แม้ว่าคืนนี้อากาศจะหนาวสักเท่าไร
ก็ขอฝากลมฝนช่วยเป็นสื่อให้เธอรู้

ว่าฉันคิดถึงและยิ่งคิดถึง
ในคืนที่ฝนโปรยเราอยู่ด้วยกันตรงนี้
ฉันเหงาเธอรู้ไหม ฉันหนาวจนแทบขาดใจ
ไม่มีอ้อมกอดจากเธอที่รู้ใจรอคอยเธอกลับมาหา
เฝ้ารอจนฝนซา สุดท้ายก็ว่างเปล่า

ฉันคิดถึงและยิ่งคิดถึง
ในคืนที่ฝนโปรยเราอยู่ด้วยกันตรงนี้
ฉันเหงาเธอรู้ไหม ฉันหนาวจนแทบขาดใจ
ไม่มีอ้อมกอดจากเธอที่รู้ใจ

ฉันคิดถึงและยิ่งคิดถึง
ในคืนที่ฝนโปรยเราอยู่ด้วยกันตรงนี้
ฉันเหงาเธอรู้ไหม ฉันหนาวจนแทบขาดใจ
ไม่มีอ้อมกอดจากเธอที่รู้ใจ

กับความรักที่หลับไหล

กับหัวใจที่หลุ่มหลง

กับความเหงา..เฝ้าปลดปลง

กับความมั่นคง.แสนปวดใจ

วันนี้..มีโอกาสได้คุยกะพี่สาวคนดี..คนหนึ่ง..เขาบอกฉันว่า

" ความรักดีเสมอ ไม่ว่าจะจบลงในรูปแบบไหน อย่างน้อยเราก็ยังได้รู้จักมัน " 

ฟัง..แล้วฉันอดที่จะรู้สึกอมยิ้มไม่ได้..

แต่ที่ฉันดีใจที่สุด..ก็คือ..ฉันกล้าที่จะบอกใครๆให้ได้รู้ว่า ฉันรู้สึกยังไง..กับใคร..

เพราะอย่างน้อยเราก็ได้รู้ว่า

การที่เรายอมรับความรู้สึกตัวเองอย่างกล้าหาญมันดีแค่ไหน..

และฉันก็เริ่มยอมรับแล้วว่า..สิ่งที่ค้นหามานานเต็มที..ที่จริงแล้วมันก็อยู่ใกล้เราแค่นี้เอง..

แต่เราปฎิเสธมาตลอด..ทั้งที่ในใจลึกๆกลับเรียกร้อง..

แต่พอวันหนึ่งที่เราเติบโตขึ้น..กล้าพอที่จะเผชิญ..กับความจริงในหัวใจ

แล้วเมื่อเรามีโอกาส รู้จักความรัก..สักครั้ง แค่ครั้งเดียวในชีวิต..ฉันว่า..มันก็คุ้มแล้วแหละ..

บางที..คนเรา..เกิดมา ก็แค่ "รักกัน"   .

จากนี้ไป

ถ้าฉันได้มีโอกาสตอบแทนความรักเธอ..ฉันจะไม่รั้งรอ..

ถ้าฉันมีโอกาสดูแล..อยู่ใกล้เธอ..ฉันจะรีบทำ..

ให้สม..กับความห่วงใย..เอาใจใส่..และความรักที่เธอมีให้ตลอดมา..ไม่เคยเปลี่ยน..

ฉันไม่รู้ว่า..พรุ่งนี้จะเป็นยังไง..

แค่สิ่งที่..จะมีต่อไปจากวันนี้..ไม่ใช่เพียง

เธอรักฉัน..หรือ..ฉันรักเธอ..

แต่..มันคือ..เรารักกัน..

ถึงเรา..จะเกิดมาแค่.."รักกัน"...

แต่ฉันจะทำมันให้ดีที่สุด..ฉันสัญญา..

"แล้วจะมีสักวันไหมน๊าๆๆๆ...ที่เราจะยืนมองท้องฟ้าตอนห้าทุ่มด้วยกัน"