วันนี้..มีโอกาสได้คุยกะพี่สาวคนดี..คนหนึ่ง..เขาบอกฉันว่า

" ความรักดีเสมอ ไม่ว่าจะจบลงในรูปแบบไหน อย่างน้อยเราก็ยังได้รู้จักมัน " 

ฟัง..แล้วฉันอดที่จะรู้สึกอมยิ้มไม่ได้..

แต่ที่ฉันดีใจที่สุด..ก็คือ..ฉันกล้าที่จะบอกใครๆให้ได้รู้ว่า ฉันรู้สึกยังไง..กับใคร..

เพราะอย่างน้อยเราก็ได้รู้ว่า

การที่เรายอมรับความรู้สึกตัวเองอย่างกล้าหาญมันดีแค่ไหน..

และฉันก็เริ่มยอมรับแล้วว่า..สิ่งที่ค้นหามานานเต็มที..ที่จริงแล้วมันก็อยู่ใกล้เราแค่นี้เอง..

แต่เราปฎิเสธมาตลอด..ทั้งที่ในใจลึกๆกลับเรียกร้อง..

แต่พอวันหนึ่งที่เราเติบโตขึ้น..กล้าพอที่จะเผชิญ..กับความจริงในหัวใจ

แล้วเมื่อเรามีโอกาส รู้จักความรัก..สักครั้ง แค่ครั้งเดียวในชีวิต..ฉันว่า..มันก็คุ้มแล้วแหละ..

บางที..คนเรา..เกิดมา ก็แค่ "รักกัน"   .

จากนี้ไป

ถ้าฉันได้มีโอกาสตอบแทนความรักเธอ..ฉันจะไม่รั้งรอ..

ถ้าฉันมีโอกาสดูแล..อยู่ใกล้เธอ..ฉันจะรีบทำ..

ให้สม..กับความห่วงใย..เอาใจใส่..และความรักที่เธอมีให้ตลอดมา..ไม่เคยเปลี่ยน..

ฉันไม่รู้ว่า..พรุ่งนี้จะเป็นยังไง..

แค่สิ่งที่..จะมีต่อไปจากวันนี้..ไม่ใช่เพียง

เธอรักฉัน..หรือ..ฉันรักเธอ..

แต่..มันคือ..เรารักกัน..

ถึงเรา..จะเกิดมาแค่.."รักกัน"...

แต่ฉันจะทำมันให้ดีที่สุด..ฉันสัญญา..

"แล้วจะมีสักวันไหมน๊าๆๆๆ...ที่เราจะยืนมองท้องฟ้าตอนห้าทุ่มด้วยกัน"