slimpu~*: 2006年8月

8月20日

จะมีบ้างไหมใคร

มาเข้าใจความรักในแบบฉัน

ไม่ยึดติด..ผ่อนปรน แต่ผูกพัน

แค่จะรัก..และมีกัน..เพียงสองเรา

จะมีสักคนไหม..

โอบกอดกันไว้..ในวันเหงาๆ

เพียงกุมมือกันไว้..ให้ได้ถ่ายทอดเรื่องราว..

ซับน้ำตา..ทุกๆคราว..ที่หลั่งริน..

จะมีบ้างไหมสักคน

จะอยู่ด้วยกันไปจนโลกสิ้น

เป็นเพือนใจ..เป็นเพื่อนรัก..เป็นเพื่อนกิน

เป็นน้ำทิพย์ คอยไหลริน..ชุ่มหัวใจ..

เหลียวมองไปรอบๆกาย

เหมือนจะมากมาย..แต่ไม่เคยมีใคร

วันนี้..วันที่น้ำตามันเอ่อไหล..

จะมีไหมใคร..รับรู้..ถึงเสียงร่ำไห้..ในค่ำคืนเลวร้าย..กับหัวใจที่อ่อนแอ

8月11日

หลังจากหนักหนาสาหัส..มาเป็นแรมเดือน..

ก็กลับมาสู่โหมดขี้เกียจเหมือนเดิม..

แล้วนี่..อะไรกันนะ..

ทำไม ร้อนแบบนี้

ทำไม หิมะไม่ตกหน้าร้อนบ้างนะ ไปตกหน้าหนาวอยู่ได้

ทำไม ไม่มีปิดเทอมหน้าร้อนกะเค้าบ้าง..

ทำไม ไม่ได้หยุดไป ใส่นุ่งบิกินี่ เดินเล่น ชายหาดกะเค้าบ้าง..

ทำไม งานมันเยอะ เท่ากะองศาความร้อนเลยละนี่

ทำไม กินยาเท่าไหร่ ก็ไม่หายสักที จะต้องให้ตายกันไปข้างหนึ่งหรือไง

ทำไม น้ำหนักไม่ยอมลงสักที ทั้งที่กินอะไรไม่ค่อยจะได้

ทำไม ใครๆมีโปรแกรมเที่ยว แต่เราไม่มีอารมณ์เที่ยวบ้างนะ..

ทำไม ฉันต้องมานั่งถามตัวเองแบบนี้ด้วยนะ..

ทำไม ฉันต้องไปคิดถึงเธอด้วยนะ..น่ารำคาญจิงๆ

ทำไม ฉันเลิกคิดไม่ได้สักที ทั้งทีพยายาม มาหลายตลบ

ทำไม นะทำไม..