สายลมอ่อนๆ เป็นสัญญลักษณ์ของการเปลี่ยนฤดู

เสียงจั๊กจั่น กระแทกใจฉันเหลือเกิน

จนทำให้ลืมว่าอยู่ที่ระเบียงคอนโด กลางกรุง

นี่ถ้าไม่หันไปเห็น น้องนกยูกที่ว่ายเวียนในอ่างเล็กๆที่ฉันบรรจงตกแต่งนักหนาแล้วละก้อ

คงคิดว่าตัวเอง อยู่ที่ระเบียง รีสอร์ทกลางขุนเขาที่ไหนแห่งเป็นแน่

บางที่ความสุข มันก็รายล้อมอยู่รอบตัวจริงๆ นะ

แม้แต่จะเป็นสิ่งเล็กน้อย แต่มันก็เป็นความรู้สึกดีๆเกิดขึ้นได้เสมอ

.........

ฤดูร้อนก็ใกล้เข้ามา แต่ฤดูเหงามันช่างอยู่ยั้งยืนยงซะจริงๆ

พอเหงาๆ ก็มานั่งฟังเพลงเก่า..คิดว่าอารมณ์นี้ ก็คงต้องเพลงนี้เลย

ฤดูที่ฉันเหงา...ฤดูที่ฉันเฝ้าคิดถึงเธอ..

ในชีวิตจะมีหนึ่งฤดู ทำให้ฉันนั้นรู้สึกคิดถึงคนหนึ่งคน
เธอคนนั้น เราพบกันและต้องไกลในวันที่ฝนพรำเช่นวันนี้

ฝนตก ยิ่งนึกถึงทีไรก็ยิ่งชุ่มฉ่ำอุ่นในหัวใจ
แม้ว่าคืนนี้อากาศจะหนาวสักเท่าไร
ก็ขอฝากลมฝนช่วยเป็นสื่อให้เธอรู้

ว่าฉันคิดถึงและยิ่งคิดถึง
ในคืนที่ฝนโปรยเราอยู่ด้วยกันตรงนี้
ฉันเหงาเธอรู้ไหม ฉันหนาวจนแทบขาดใจ
ไม่มีอ้อมกอดจากเธอที่รู้ใจรอคอยเธอกลับมาหา
เฝ้ารอจนฝนซา สุดท้ายก็ว่างเปล่า

ยังจดจำทุกสิ่งที่สวยงามทุกความรู้สึกก่อนนั้นที่ใกล้กัน
ในวันนี้ ยังเฝ้ารออยู่ที่เดิมในคืนที่ฝนพรำไม่ไปไหน

ฝนตก ยิ่งนึกถึงทีไรก็ยิ่งชุ่มฉ่ำอุ่นในหัวใจ
แม้ว่าคืนนี้อากาศจะหนาวสักเท่าไร
ก็ขอฝากลมฝนช่วยเป็นสื่อให้เธอรู้

ว่าฉันคิดถึงและยิ่งคิดถึง
ในคืนที่ฝนโปรยเราอยู่ด้วยกันตรงนี้
ฉันเหงาเธอรู้ไหม ฉันหนาวจนแทบขาดใจ
ไม่มีอ้อมกอดจากเธอที่รู้ใจรอคอยเธอกลับมาหา
เฝ้ารอจนฝนซา สุดท้ายก็ว่างเปล่า

ฉันคิดถึงและยิ่งคิดถึง
ในคืนที่ฝนโปรยเราอยู่ด้วยกันตรงนี้
ฉันเหงาเธอรู้ไหม ฉันหนาวจนแทบขาดใจ
ไม่มีอ้อมกอดจากเธอที่รู้ใจ

ฉันคิดถึงและยิ่งคิดถึง
ในคืนที่ฝนโปรยเราอยู่ด้วยกันตรงนี้
ฉันเหงาเธอรู้ไหม ฉันหนาวจนแทบขาดใจ
ไม่มีอ้อมกอดจากเธอที่รู้ใจ