จะรู้ว่าโลกนี้…มันกว้างใหญ่ ก็ต่อเมื่อเราได้…ออกเดินทาง


จะรู้คุณค่าของอะไร…ในสักอย่าง ก็ต่อเมื่อเราได้…เสียมันไป

 

จะรู้ความหมาย…ของฟ้าหลังฝน ก็ต่อเมื่อเราผ่านพ้น…มันมาได้


จะรู้ว่ายังมีเรื่อง…อีกมากมาย ก็ต่อเมื่อเราเปิดใจ…ยอมรับมัน


จะรู้ว่าในหนังสือ…มีอะไร ก็ต่อเมื่อเราได้…ลองเปิดอ่าน 

 
จะรู้เวลา..ของดอกไม้บาน ก็ต่อเมื่อเราเฝ้าตาม…อยู่อย่างนั้น


จะรู้ว่าเสียงหัวเราะ…มันมีค่า ก็ต่อเมื่อเราเสียน้ำตา…ในสักวัน


จะรู้ถึงความในใจ…ของกันและกัน ก็ต่อเมื่อเราได้พูด…มันออกไป


จะรู้ว่าอะไร…ที่เรียกว่าคิดถึง ก็ต่อเมื่อในความคิดคำนึง…มีใครสักคน


จะรู้ความหมายในคำรัก…สักหน ก็ต่อเมื่อมีใครบางคน…ให้หวั่นไหว


จะรู้ว่าค่ำคืนนี้…คงไม่เงียบเหงา ก็ต่อเมื่อทุกเรื่องเล่า…ได้มีโอกาสบอกไป


จะรู้ว่าเป็น “เธอ” เท่านั้น….ที่ฉันมีให้...ก็ต่อเมื่อทุกครั้ง…ที่เขียนอะไรลง ไป

 

 

จะมีแต่ภาพเธอในใจ…ที่เกิดขึ้นมา

 

...........................................................................................................................

 

 

 

 

 

ดอกลั่นทม..หรือในนามพระราชทาน..ดอกลีลาวดี ..อาจเพราะเนื่องจาก.."ลั่นทม" ฟังดูแล้ว..มันช่างทุกข์ทม..เสียเหลือเกิน..ทั้งทีในความเป็นจริง.."ลั่น" มีความหมายว่าแตกหัก เมื่อรวมกับ "ทม" จึงหมาย ถึง "หมดความทุข์ระทม" 

 

 

 

 

แค่จะบอกว่า...ชีวิตที่ผูกพันกะวัด..เวลาผู้ใหญ่..เขาทำกิจกรรมในวัด เราเด็กๆ ก็วิ่งเล่น..อยู่ในวัด..ถ้าเป็นเมือ่ก่อน..ถ้าใครเข้าวัด จะเห็นดอกลั่นทมแน่นอน..สีขาวสะอาดตา..ฉันชอบวิ่งเล่นใต้ต้นดอกลั่นทม..เก็บมันมาทัดหู..คงจะสวยน่าดู..เอามาร้อยกะ ต้นหญ้าให้เป็นมาลัยเล็กๆ แล้วสวมที่หัว..ฉันชอบสุดๆ..อยากเอาไปเล่นที่บ้าน..อยากเก็บไปไว้ในสมุดเรียน..แต่นั้นแหละ..ทุกครั้งที่ ร้องขอ..แม่ฉันไม่เคยอนุญาต แม่บอกว่ามันเป็นดอกไม้ ที่เค้าเลี้ยงไว้แต่ที่วัด..เขาไม่ให้เอาเข้าบ้าน...ตอนนั้นฉันคิดว่า..มันน่ากลัวจริงๆ..แต่ยังไงก็ยัง หลงรักมันเงียบๆ เรื่อยมา...จนกระทั่งฉันเติบโต..เป็นวัยทีน

 

 

แต่เติบโต มาอีก วัยหนึ่ง..ฉันกับเพื่อนรักคนหนึ่ง..ซึ่งมีรสนิยมในการท่องเที่ยวเหมือนกัน.นั่นคืออาจารย์อ้อม..เราชอบขับรถไปเที่ยวต่างจังหวัด..และเราชอบแวะไปไหว้พระที่วัดที่ที่เราขับรถผ่านไป..ฉันว่าฉันสองคนน่าจะเที่ยววัดกัน..รวมแล้วเป็นร้อยๆ....และทุกๆวัดที่ไป..ก็ได้แอบมองหาดอกลั่นลม..มันก็ยังสดใส..ในหัวใจฉันเสมอ..

 

 

นี่ถ้ากลับไปเมื่องไทย..ฉันก็หวังว่า..จะมีต้นลั่นทม..ของฉันเองซักต้น..และฉันจะดูแลมันเป็นอย่างดี

 

 

 ..แต่เวลานี้..

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความรู้สึกทีฝากไป..ผ่านกลีบใบ..ยังชัดเจนไม่เคยเปลี่ยน

 

 

สัปดาห์ที่ผ่านมา..

วุ่นวาย..สุดๆ..

เหนื่อย..สุดๆ..

ไม่ได้นอนมา..สี่ ห้า คืน ติดต่อกัน..เลย โทรมสุดๆ..

วันนี้เลย น๊อค..(อีกแล้ว)

 

            

 

 

 

ไม่รู้จะเขียนอะไร..แค่อยากบ่นออกไป..เผื่อจะดีขึ้น..

 

แต่สิ่งที่ไม่เคยเปลียนแปลงไป..ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น..ฉันยังคงคิดถึงเธอ..เจ้าดอกไม้..

 

.........................................................................................................

 

ปล. แล้วจะต้มไก่ประหลาด..กะไก่ย่างสูตรเด็ด..ให้กินอีกนะ..ยัยนู๋ น้ำ กะ ยัย นู๋เบน...เออๆ..มีลาบไก่..อร่อยเหาะ..ให้ยัยจี๊ ด้วย..แล้วจะทำให้กินเด้อ..รอหน่อยละกัน..